از سندس و استبرق و ديباى منقّش * پوشيده ار آنجا « 1 » كى تو گفتى كى يحلّون باقى شده جاويد بدان « 2 » دار بقا در * پس يافته ديدار خداوند همه كون الفصل الثامن و العشرون من قصة يوسف عليه السلم فى قوله تعالى : « عَسى أَنْ يَنْفَعَنا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً . » « 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : « تفرّس ثلاثة فى ثلاثة فاصاب « 3 » فراستهم « 4 » . » سه كس فراست نمودند در حق سه كس ، آن فراست ايشان حقيقت شد ، و ظنّ ايشان بصواب و راه « 5 » اصابت شد . اول : دختر شعيب در باب موسى فراست نمود و ظنّ امانت برد ، آن ظنّ او حقيقتى شد ، تا امين وحى درگاه عزت شد ، « وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى وَ أَخِيهِ . » « 2 - » « 6 » [ 65 ب ] . دوم : ابو بكر در باب عمر رضى اللّه عنهما « 7 » بعدل فراست نمود ، آن ظنّ او حقيقت شد ، كل احوال « 8 » عالم بعدل عمر موصوف استقامت شد . در آن ساعت كى جنازهء او را « 9 » نهاده بودند و آن پرده « 10 » بر روى او دركشيده و آن صحيفهء قضاء او در زير دست او نهاده بودند « 11 » ، على مرتضى « 12 » گفت : مرا از ممالك دنيا به هيچ « 13 » آرزوى نيست ، الا

--> ( 1 ) - آراسته چنان كه ( 2 ) - در ان ( 3 ) - فاصابت ( 4 ) - + فى كذلك ( 5 ) - بصوب راه ( 6 ) - + و شايستهء تكلم و صفوت شد ( 7 ) - « رضى اللّه عنهما » ندارد ( 8 ) - « احوال » ندارد ( 9 ) - ندارد ( 10 ) - بردجه ( 11 ) - ندارد ( 12 ) - و فى رضى اللّه عنه ( 13 ) - + چيز ( 1 - ) سورهء يوسف / 21 ( 2 - ) سورهء يونس / 87